Ben ağlarsam boşa ağlamam anlasana bitanem.
Sensiz olmuyor işte anlasana can parem.
Şu ana kadar hep sabrettim sevgimdem.
Ama artık yetti bu cana bu aşkı bitiren sensin sen.
İçim içime sığmıyordu seninleyken.
Yüreğim çıkacak gibiydi sanki yerinden.
Hep beni deniyordun farzet ki diyordun bir gün gidersem.
Bu ulu bir sevdaydı acımadın hiç onu enkaz haline getirirken.
Yaşanması gereken güzel şeyler vardı ah yar,
Hep senin yüzünden şimdi hayal oldular,
Ben ne aptalım ne de yaralıyım,
Kalbimi harap ettin paramparça oldu yine de direndim.
Çünkü bende senin ölmeyen anıların var.
Anılarımı da alamazsın ya benden.
Hayallerimi de çalamazsın ya kalbimden.
Hiç bir şey istemiyorum bundan sonra senden.
Ne o senin can yakıcı aşkını ne kendine bağladığın hırçın bakışlarını,
Ne sesini ne de seni istemiyorum anladın mı?
Nazan BUĞDAY



